4 – Grotendeels bekend terrein

Voor zaterdag 01 oktober 2016 afgesproken de etappe Zuidlaren – Rolde te lopen. Mijn Pieterpadvirus is al aardig besmettelijk aan het worden, vanaf vandaag loopt Henriëtte ook met ons mee. De dag begint met regen, maar hier laten we ons niet door weerhouden en we gaan dapper op stap. Eerst brengen we een auto naar Rolde (het openbaar vervoer tussen Rolde en Zuidlaren is haast geen doen). Waarna we in één auto terug naar het startpunt rijden om te beginnen aan onze toch voor vandaag. Voor mij is het een etappe met heel veel bekende stukken en we komen zelfs langs het stuk route waar ik besmet ben geraakt met het idee het Pieterpad te gaan lopen.

In Zuidlaren is het eerst eventjes zoeken naar het begin maar al snel hebben we het gevonden en kunnen we echt van start, helaas het regent lekker en heel even speel ik met het idee in mijn hoofd om dan toch maar niet te gaan. We hebben een regenjas, poncho en paraplu bij ons en laten ons niet door een beetje regen uit het veld slaan. We beginnen gewoon met lopen en hopen dat het snel droger gaat worden. Na even gelopen te hebben betreden we het terrein van Dennenoord het voormalig bekende krankzinnigengesticht van Zuidlaren. Dennenoord bleef gericht op de psychische hulpverlening maar is geen `gesticht’meer. Ik was hier nog nooit geweest en verbaas me eerlijk gezegd over hoe groot het er nog is. We zijn zo druk bezig met alles bekijken en met de vervelende regendruppels dat we de route even kwijtraken, gelukkig komen we hier redelijk snel achter en vinden we de route makkelijk weer terug. Zodra we de route weer opgepakt hebben lopen we al vrij snel weer van het terrein van Dennenoord af de Schipborgseweg op. Deze blijven we volgen tot we onder een tunneltje doorgaan Schipborg in. Hier komen we op een fietspad/zandpad dat ons naar de oversteek over het Schipborgsediep leidt. Bij het bruggetje over het Schipborgsediep komen we een al wat oudere meneer tegen die een opmerking maakt over dat hij blij is dat het droog is maar dat het om 13.00 uur zeker weer zal gaan regenen, ik reageer hier met al mijn positieve energie op dat het gewoon droog zal gaan blijven maar de beste man is het er toch niet mee eens, om 13 uur gaat het echt zeker regenen volgens hem. Nou ja we zullen zien.

We lopen verder langs de Zeegser Duinen (langs het pad waar ik het zeer besmettelijke Pieterpadvirus heb opgelopen). Bij het einde van onze eerste routekaart nemen we even een pauze om wat te eten en te drinken, we hebben nu de eerste 6 km erop zitten nog 2/3 van de route van vandaag te gaan.

Als we weer verder lopen gaan we een stuk over drassige bospaadjes, ook dit heeft toch echt zijn charmes. Aan het einde van het bosje steken we het Anloërdiepje over (een kleine zijbeek die in de Drentsche Aa uitkomt). We zien in de verte de schaapskudde grazen in het veld waar we doorheen lopen.

Als we bij de Gasterse duinen komen treffen we een groep wandelaars uit het hele land die al vele wandeltochten hebben gemaakt samen, we maken even een foto voor ze en zij maken ook een foto voor ons drieën, leuk om te hebben als mooie herinnering.

De Gasterse duinen zijn echt heel erg mooi, wat mij betreft zeker het allermooiste stuk van deze etappe (waarschijnlijk omdat ik er nog niet eerder ben geweest). We komen hier een prachtig glooiend heidelandschap tegen, helaas is het mooiste paars eraf maar maakt niet dat het nog mooie plaatjes oplevert. Op de hoogste heuveltop hebben we een prachtig uitzicht over het gebied. Als we even doorlopen komen we bij hunebed D10, blijft toch leuk om deze oeroude grafmonumenten tegen te komen. We lopen door en komen al snel in het dorp Gasteren waar heel even een beetje onduidelijkheid over de route bestaat; Na huisnummer 24 rechts via de Gagels het dorp uitlopen. We komen na een paar meter de Gagels al tegen maar nog lang geen huisnummer 24….zullen er dan twee de Gagels zijn? We lopen toch maar door tot we na nummer 24 inderdaad een pad inslaan dat ook De Gagels heet. Ook dit is weer een mooi stukje `binnendoor’. We komen uit langs de autoweg Visvliet deze steken we over om er een stukje parallel mee te lopen zodat we bij een parkeerplaats van het Balloërveld uitkomen. Hier eindigt de tweede kaart, we zitten nu op ca. 12 km en besluiten even weer een pauze in te lassen om wat te eten en te drinken. Het is inmiddels ruim 13.00 uur geweest en nog steeds droog de beste man bij het Schipborgse diep blijkt dus al net zo’n betrouwbaar weerman als Piet Paulusma, het kan vriezen of dooien….

Als we weer verder willen zijn we even een beetje stram in de benen van het stilzitten maar met nog maar een 6 km te gaan moet dat zeker lukken.

We wandelen het Balloërveld op over brede mulle zandpaden, echte kuitenbijters. Annelies ziet ineens wat bewegen in het zand, een kleine Salamander die daar net even stil blijft zitten voor een foto.

Na de eerste paar honderd meters snappen Annelies en Henriëtte ook eindelijk wat ik bedoel met muziek maken op het Balloërveld. Er staat een gigantisch soort windgong van boomstammen die door te bewegen geluid maken.

We lopen verder door het mulle zand en komen langs de Galgenberg die we door de oplettendheid van Henriëtte toch niet over het hoofd zien. We komen langs de Stakenberg, grafheuvels en de karrensporen mooi om te zien hou je de oudheid in het landschap toch nog goed terugziet.

Via een weiland met een soort van stenenverzameling en een stel nieuwsgierige koeien lopen we van het Balloërveld af we blijven nog even staan om naar de koeien te kijken. Als we verder lopen zien we de kerktoren van Rolde steeds dichterbij komen, dat is ons eindpunt voor vandaag daar moeten we heen. En weer beginnen de laatste loodjes het zwaarste te wegen. Al snel bereiken we het dorp Rolde. Bij het dorp van Bartje kijken we nog even naar het beeldje van Bartje….`Bartje, ik bid niet veur broene bonen.

We lopen verder en besluiten nog even te kijken of we de hunebedden van Rolde ook kunnen vinden, net als we het zoeken willen opgeven zien we iets tussen de bomen door het zijn de hunebedden D17 en D18. We lopen over het kerkhof terug naar de kerk waar we de auto hebben achtergelaten. Wat opvalt op het kerkhof is de grote hoeveelheid oude graven, het is dan ook een erg groot kerkhof. We lopen verder naar de kerk en eindigen hier onze vierde etappe van het Pieterpad, het was weer een mooie route.

Op naar de volgende;  Rolde – Schoonloo.