6 – We zullen doorgaan

Na een week extra rust lopen we met zijn drieën zaterdag 22 oktober 2016 de zesde etappe van het Pieterpad. Dit is de langste etappe uit het eerste Pieterpadboekje en stiekem zie ik er eigenlijk wel een beetje tegen op 24 km is een heel eind.

Vol nieuwe zin en goede moed stappen we s’morgens om 7.40 uur in de auto om naar het eindpunt in Sleen te rijden vanwaar we de bus naar het beginpunt nemen. De bus komt keurig op tijd aanrijden en we stappen in om vervolgens keurig bij de rotonde in Schoonloo er weer uit te stappen waar ons beginpunt van vandaag ligt.

We zijn nog maar net een paar meter onderweg als we ineens enthousiast geknor horen, er staan twee varkentje in het weiland en we zijn spontaan verkocht, wat een beestjes…

We lopen verder richting de bosrand van Schoonloo, het is nog wat mistig maar dat begint langzaam weg te trekken, het beloofd weer een mooie dag te worden.

We lopen het bos in en zien de zonnestralen weer prachtig tussen de bomen door vallen. De eerste andere Pieterpadters halen ons hier alweer in. We wandelen door de boswachterij van Schoonloo. Bij de parkeerplaats van de Tweelingen aangekomen worden we aangesproken door een meneer die ons wijst waar een prachtige paddenstoel staat, ik ben de naam vergeten die genoemd werd maar prachtig is hij zeker. Als we de paddenstoelen uitgebreid hebben gefotografeerd vervolgen we ons pad. We lopen langs de Tweelingen, dit is een gebied met restanten drassig hoogveen. We blijven doorlopen door de boswachterij van Schoonloo waar heel duidelijk te merken is door de prachtige kleuren dat de herfst nu toch echt begonnen is. De eerste kaart nadert zijn einde, normaal gesproken lassen we na iedere kaart even een rustpauze in, dit keer helaas geen bankjes meer te bekennen tot ver in de tweede kaart. Daar staat een bankje midden tussen de Schotse Hooglanders. We besluiten toch maar niet te gaan zitten tussen deze dieren met imposante horens en lopen nog maar een beetje verder in de hoop toch snel een bankje te vinden voor een hoognodige pauze. Inmiddels hebben we 10,2 km gelopen en beginnen het behoorlijk zwaar te krijgen op de gladde natte en blubberige paden. Na nog een stukje door gelopen te hebben vinden we dan toch eindelijk een bankje (Haas). Het bankje is wat nat en erg koud maar we besluiten er hoe dan ook even op te pauzeren het is dan ook al 12 uur en we hebben trek. We eten en drinken het nodige om wat energie binnen te krijgen. Na een poosje worden we echt koud en besluiten verder te gaan. Dit valt nog niet mee, door de kou van het natte bankje en het stilzitten hebben we behoorlijk last van opstartproblemen.

We gaan weer op pad en besluiten bij ieder bankje dat we nog tegen te komen toch maar te rusten, deze etappe zijn de bankjes wel erg spaarzaam neergezet. We verlaten de boswachterij van Schoonloo via de brug over het Oranjekanaal om vervolgens vrijwel gelijk het Sleenerzand in te duiken. Het is dit keer een erg bosrijke route met vrij weinig afwisseling. We lopen door tot we de Pieterpadbanken tegenkomen, hier moeten we natuurlijk ook even op rusten. Ze mogen van mij overal wel zulke bankjes neer zetten even de voetjes omhoog is toch wel erg aangenaam. Er staat hier ook weer zo’n prachtige Pieterpad wegwijzer Pieterburen 94 km rechts en Pietersberg 396 km links. Al bijna 100 km van het Pieterpad gehad, voelt goed!

We lopen weer verder, de kilometers wegen steeds zwaarder maar we zijn pas halverwege de derde kaart (er zijn er vier deze etappe) dus we gaan door. We komen bij een mooie heideplas waar de libelles nog parend rondvliegen. We lopen verder en komen uit bij het Pieterpadmonument, we houden niet meer zo van meters omlopen maar dit monument kunnen we toch niet zomaar laten liggen. Het is natuurlijk wel het monument ter nagedachtenis aan de dames die dit prachtige pad bedacht en uitgestippeld hebben en dankzij wie wij nu het pad kunnen lopen. Er staan hier bankjes maar we besluiten toch nog even door te lopen, bang dat we anders helemaal niet meer overeind komen en we hebben nog ongeveer 9 km te gaan tot het eindpunt.

We lopen langs de Galgenberg en treffen hier andere Pieterpadters die we al meerdere keren getroffen hebben vandaag, toch leuk dat je elkaar steeds weer tegenkomt. Het is hier erg druk met “toeristen” en we besluiten door te lopen op zoek naar een rustiger plekje om toch heel even te rusten. We komen aan bij het vliegtuigmonument, een oorlogsmonument opgericht in 1945 ter nagedachtenis aan de 7 omgekomen bemanningsleden van een Engelse bommenwerper die op 14 mei 1943 s’nachts neergestort is.                                                          We blijven hier eventjes zitten om nadat de andere lopers ons gepasseerd zijn ook weer verder te gaan. De loodjes worden nu toch wel heel erg zwaar en iedere stap vernemen we in ons lijf nog zo’n 5 km voor de kiezen.

Als er een moment geweest is op het Pieterpad tot nu toe dat ik werkelijk gedacht heb; “Ik stop er mee!, ik plof hier gewoon op de grond en ik wil niet meer” is het op deze laatste vreselijk zware 5 km. We lopen onder een viaduct door de boswachterij uit hier komen we in een landbouwgebied uit. We zien de kerktoren van Sleen heel in de verte aan de horizon, dat is ons einddoel daar moeten we heen.

Het verstand gaat zo veel mogelijk op 0 en we stappen door, het tempo ligt al heel veel lager.

Gelukkig zien we de kerktoren steeds een stukje dichterbij komen, nog een kleine 2 km doorstappen en dan zijn we er eindelijk. Het bordje Sleen komt in zicht en we wandelen helemaal Total loss Sleen binnen waar we weer terug lopen naar de auto, het laatste stuk vrijwel geen foto’s gemaakt enkel bezig geweest met doorgaan.

We hebben het toch maar gedaan! De etappe Schoonloo – Sleen is gelopen, weer 24 km in de benen.

Moe, trost en voldaan (en met een stel lichamen die volledig op zijn) kijken we terug op deze etappe, hij was niet heel gevarieerd en erg blubberig en ze zouden toch minstens 20 extra bankjes langs deze etappe mogen plaatsen en het was ontzettend afzien maar toch zeker 100% de moeite waard!!!

Op naar de volgende etappe (over twee week) Sleen – Coevorden (21 km)